maya mitolojisinde, ölülerin ruhlarının gittiği yerin ismi..
kaç yıl geride kalmışsa, o kadar ben ölmüşüm meğer.. hepsi de ölüler diyarına gitmiş.. kiminin kalbi kırık, kiminin başı kesik, kimi ezilmiş, kimi paramparça..
şimdi çare, xibalba'ya gidip, ruhumu kurtarmak..
yıldızlarda yolculuk etmek hiç de yabancı değil..
gözleri vardı, kalbi, saçları.. her biri ayrı bir galaksi..
şimdi gidip kurtarmak lazım eskiden kalan benleri..
onu seven, onun sevdiği..

gerçeği bulacağız diye viraneye dönmüş hayalleri..
meğer, eskiden kalanlar eski değillermiş o kadar..
tutkuyla sevenin hayaleti, bugün dolaşıyorsa insanlar arasında
"komünizmin hayaleti"nden daha az romantik değildir ya (değil mi Marx?)..

sonsuza dek ulaşamayacak olmanın o ölümlü bedenlerin kıyısına..
ruhumu asla kurtaramayacak olmasından belki de..
asla sevilen, bir daha sevilemeyeceğinden belki de..

wonderlan'da sıkışmış kalmış kalbim, gerçeğin en acısıyla imtihan halinde..

savaş! kan! katliam!

barış, en çok da aşık zamanlarda gerekli.. en çok da sevenlerin hakkı aranmalı barış adına.. sol elimin iki parmağını, bu kez beni terketmesin diye kaldırmalıyım sevgili..